Đorđo Sladoje rođen je 1954. godine u Klinji kod Uloga, u Gornjoj Hercegovini. Gimnaziju je završio u Sečnju, a studije sociologije u Sarajevu.
Objavio je knjige pesama: Dnevnik nesanice (1976), Veliki post (1984), Svakodnevni utornik (1989), Trepetnik (1992), Plač Svetog Save (1995), Petozarni mučenici (1998), Daleko je Hilandar (2000), Ogledalce srpsko (2003, 2018), Mala vaskrsenja (2006), Manastirski baštovan (2008,2009), Zlatne olupine (2012), Silazak u samoću (2015), Pevač u magli (2017), Zanatski dom (2019), Dimni znaci (2023), Kalendar moje majke (2024), Moj Banat i moj Srem (2025), Beznarodne poslovice (2025).
U Sladojevom opusu su i knjige pesama za decu: Nemoj da me zazmajavaš (2004), te knjige izabranih pesama Dani lijevljani (1996), Čuvarkuća (1999), Duša sa sedam kora (2003), Pogled u avliju (2006), Gorska služba (2010), Zemlja i reči (2011) i Odlaganje odlaska (2019),te romane Modre žilice – u stihovima (2021), Riba zvana gaovica (2023) i knjigu priča Doživljaji lirskog torbara (2022).
Pesme su mu prevođene na više stranih jezika i zastupljene u mnogim antologijama srpskog pesništva. U Moskvi mu je, 2007.godine, objavljena knjiga izabranih pesama na ruskom i srpskom jeziku – Privikavanje na budućnost – koju je priredio Andrej Bazilevski.
Nagrade: Izuzetna Vukova nagrada, Izviiskra Njegoševa, Zmajeva, Dučićeva, Disova, Šantićeva, Žička hrisovulja, Zlatni krst kneza Lazara, Branko Ćopić, Laza Kostić, Jelena Balšić, Marko Miljanov, Risto Ratković,Skender Kulenović, Duško Trifunović, Špiro Matijević, Petrovdanski vijenac, Kruna despota Stefana Lazarevića, Kočićevo pero, Kondir Kosovke devojke, Pečat Varoši sremsko-karlovačke, Branko Radičević, BIGZ-ova nagrada, Pjesnik – svjedok vremena, nagrada lista Mladost, Grad pisaca – Herceg Novi, Zaplanjski Orfej,Oktobarska nagrada Vrbasa, Odzivi Filipu Višnjiću, Velika bazjaška povelja (u Rumuniji), Račanska povelja, Despotica Mati Angelina, Zmaj Ognjeni Vuk, Pesničko uspenje, na 700-godišnjicu manastira Banjska, Kočićeva nagrada, Milan Bogdanović, Miroslav Antić, Miodrag Ćupić i Jefimijin vez.
Biblioteka „Stefan Prvovenčani“ iz Kraljeva, povodom nagrade Žička hrisovulja, organizovala je razgovor o Sladojevoj poeziji i 2008. godine objavila zbornik radova sa tog skupa – Đorđo Sladoje, pesnik. Centar za kulturu u Plužinama i novosadski izdavač Orfeus objavili su, 2016.godine, zbornik radova sa naučnog skupa o poeziji Đorđa Sladoja pod naslovom Silazak u samoću, a Ranko Popović je, 2020. godine, objavio knjigu zapisa o Sladojevoj poeziji pod nalovom Skućen u riječi.
Đorđo Sladoje je bio glavni i odgovorni urednik Letopisa Matice srpske i vrbaskog časopisa Trag. Dopisni je član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske.
Živi u Novom Sadu i Kalinoviku.
Od istog autora
Comments are closed